...Reise

Die Reise
Du hocksch doo,
alles hosch zam packt.
Des Leba, Deis, des hot iatz en am
kloina Köfferle plaatz. Jetzt erst woisch Du was wichtig isch.
Des andere, alles losch Du doo, ond
standa.
Du gosch den
Schritt, Du muasch, es isch Dei letzschdes großes Werk. Was bleibt
Dir anderes übrig wenn Du nemme kansch? Ganz noatwendig brauchscht iatz Du, a
Sorg ond a Hilf.
Viel gschafft ond
gsorgt hosch Du Dei Lebtag laang, ond gschpaart nix hee gmacht, nix verdoa
rechtschaffa ond em rechta Globa glebt,
jetzt isch alles anders - nix halt ewig
-
was hot denn des no fr an Wert?
Du hosch nur mehr Di.
Von alle Seida, jeder sagt, ond moind,
ond wois jetzt alles besser:
"Gang ond dua den Schritt,
Du wersch secha, es got Dir guat. Du wersch versorgt ond hosch Dei Pfleg
ond om nix mea muß Du Di sorga."
JETZT HOSCH DU DES
DOA!!! Du bisch hierher ganga. Es isch ja nur a Übergang, ja gwiß
wohr, nur a Notlösung fr a Weil. Ond mit der Zeit so kommts Dir vor Du bisch hier doo - wia of ra
Bahnstation, wia of am Bahnhof irgendwo.
Du wardesch hier
of DEINEN Zug
woisch scheinbar gar net wann er kommt.
Der Bahnhof doo isch ebbes ganz
Besondres, der hot nur des oine Gleis
ond nur en oi Richtung got dia Reis, o
gar net genau woisch Du wohin
doch jeder Mensch muaß macha irgendwann
dia gleicha Reis.
Es gitt an Wartesaal,
Leit hockat rom, studierat ond senierat
vor sich ahne redat blos des, was so am Dag isch
jeder isch a weng für sich,
und hi und da isch a mol ebbes anderes
los.
A Personal gits oh
des isch ebbl of Trapp - werkelt ond
macht.
Viel Gschriebnes, Plakater, hängat rom
ond send wichtig.
Bahnvorsteher
frogat ab ond zua wias Dir isch ond gugat das Dir scheinbar wohl ergot. Wara isch do ond a Dach hosch über Dir.
Ebbes z Essa gits ond Schlofa kansch do
oh. Andre Fahrgäscht wardat oh mit Dir of IHREN Zug, steigat ei ond fahrat ab. Ebbl neie Fahrgäscht kommat drher genau
wie Du. MEI Zug kommt no net! Aber bald, i merks!
Eigentlich fehlt
Dir nix, ond doch grad gar alles,
was Dir wichtig, recht ond heilig war.
Dei Herz, Dei See I muaß des verkraftn. ALLES drhoim hosch lossa measa.
Irgendwann fangsch
a, en Deim Koffer rom zom gruschdla,
gugsch Dir no oi mol a, alles ganz
genau.
Du sordiersch ond richtsch ond beigsch
alles nei ganz agrat.
Du denksch zruck an Dei langes Sein, an
Lieb und Freud
ond Leid ond Schmerz do of Deim
gschlengelda Weg. Du kansch no ebbr ebbes saga ond
jemand om Verzeihung bitta ond des Letschde
so richda grad so wia Du des willscht.
Es isch Dir bewußt - des isch a Gnad.
Dia großa weißa
Bahnhofsuhr dia loft, nix ka dia aufhalda.
Den Fahrpan für DEINEN Zug hot ER scho
längscht gemacht.
Zufrieda, ganz erleichtert packscht Du
Dein Koffer wieder zua. Du woisch der rechte Zug der kommt iatz bald. Sia sehats,sja.wissats oh -DEIN Zug
fährt ein. Sia begieidat Di langsam no
zom Bahnsteig,
sia helfat Dir Dein-Koffer traga
- DEIN Zug hält an. Dir beim Einschteiga helfa, des isch ihr letzter Dienst.
Mit am Lächla saagscht Du no:
"Machats guat, os sechatse wieder"!!
Abfahren
wirscht DU ganz allein Abfahren musch DU ganz allein

|